Γράφει ο Αλέξανδρος Τρομπούκης Μιλάνε για επιτυχία ολοκλήρου του ελληνικού λαού, για μεγάλες θυσίες που δεν πήγαν χαμένες. Όλοι έκαναν τις θυσίες; Και οι βουλευτές με τα 100.000 τον χρόνο; Και οι συνδικαλιστές με τις εκατοντάδες χιλιάδες τον χρόνο; Και οι σύμβουλοι που δεν γνωρίζουμε ούτε πόσοι είναι ούτε πόσα παίρνουν; Και οι πρόεδροι οργανισμών και κρατικών εταιρειών που δεν γνωρίζουμε ούτε πόσοι είναι ούτε πόσα παίρνουν; Και όλοι αυτοί που έβγαλαν τα δις στο εξωτερικό; Και όλοι αυτοί οι μεγαλογιατροί και μεγαλοδικηγόροι που φτιάχνουν βίλες με πισίνες και δηλώνουν εισόδημα 12.000
άντε και 20.000 ετησίως; Και όλοι οι επώνυμοι που φορολογούνται αυτοτελώς και ενώ έχουν εισόδημα 500.000 και 1.000.000 πληρώνουν φόρο 50.000; Καταλήξαμε σε μια γιγαντιαία επιμήκυνση της τάξης των 30 ετών και έχουμε καλύψει τις δανειακές μας ανάγκες μέχρι το 2020 λέει η κυβέρνηση. Δηλαδή ποτέ θα βγούμε από το τούνελ; Σώζεται η χώρα ή βυθίζεται ακόμα περισσότερο στα δανεικά και την άβυσσο; Μόνο για δεκαετίες και δανεικά ακούμε. Είναι σωτηρία αυτό; Και η απεμπλοκή από τα δάνεια; Η επιστροφή στην ανάπτυξη και την απασχόληση; Η απεξάρτηση από το
ΔΝΤ, τις μεγάλες τράπεζες και τις αγορές θα έρθει ποτέ; Άρα τι πανηγυρίζουν; Ποια νίκη κατήγαγαν;
Να σας πω εγώ:
