Η ΣΠΙΘΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ

Η ΣΠΙΘΑ ΤΙΜΑ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΛΟΥΣΙΑ, ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΜΠΟΡΟΥΝ

Ο ΜΙΚΗΣ ΣΤΟΝ ΑΝΤ1

Μιά απλή ανθρώπινη συνάντηση μπορεί να φέρει την σπίθα

Γράφει ο Νίκος Λυγερός
 

Αυτήν την περίοδο, όπου κανείς πια δεν πιστεύει σε τίποτα, μια απλή συνάντηση ανθρώπινη, αρκεί να φέρει την απαραίτητη σπίθα όχι για να γίνει φωτιά, αλλά για να διαδώσει το φως και να ξεφύγουμε επιτέλους από το σκοταδισμό. Εκτός κοινωνικού πλαισίου υπάρχει αυτή η ανθρωπιά που αγωνίζεται για την πατρίδα, γιατί δεν μπορεί να αφήσει τους άλλους να καταπατάνε δίχως να μπει στην αντίσταση. Όταν όμως συνειδητοποιείς την ηλικία των ανθρώπων που έρχονται και ζουν σε αυτή τη συνάντηση, καταλαβαίνεις ότι δεν μιλούν για το μέλλον τους, αφού δεν έχουν πια αλλά αποκλειστικά για των άλλων, τότε αντιλαμβάνεσαι βαθύτερα την έννοια της θυσίας και του αλτρουισμού. Και κάθε λέξη που θα ειπωθεί είναι ένα στίγμα της ιστορίας, για να προετοιμαστεί το μέλλον της πατρίδας, τότε σε γεμίζει με περισσότερη ανθρωπιά η όλη προσπάθεια. Τότε ο καθένας νιώθει τόσο βαθιά την προσφορά των άλλων, που θέλει να δώσει ακόμα περισσότερο από τον εαυτό του. Έτσι βλέπεις την ενεργοποίηση της κενότητας που παλεύει ενάντια στο κενό της βαρβαρότητας, διότι υπάρχει ανάγκη. Και μετά σ’ αυτή την αναζήτηση της αλήθειας βλέπεις ξαφνικά να παρουσιάζεται η ομορφιά μέσω της μουσικής που σ’ αγγίζει στην καρδιά, για να σου γεμίσει το μυαλό με σκέψεις.

Όταν ακούσαμε την τρίτη συμφωνία

Όταν ακούσαμε την τρίτη συμφωνία

κάτω από την Ακρόπολη

είδαμε ξαφνικά τον Σολωμό

από το Ιόνιο και τον Καβάφη

από την Ανατολική Μεσόγειο

να έρχονται μαζί μας

με το κάλεσμα του Μίκη

για να δείξουν στον λαό μας

το φωτεινό μονοπάτι

που πρέπει να πάρει

ακόμα κι όταν σβήσουν

και οι τελευταίες σπίθες

για να μην χαθεί

στον σκοταδισμό της κοινωνίας

και να μπορέσει επιτέλους

ν' αγγίξει με την ανθρωπιά του

τα διαχρονικά στοιχεία

της Ανθρωπότητας και του Χρόνου,

έτσι νιώσαμε ότι μπορούμε

ακόμα και τώρα ν' αλλάξουμε

τον αναλλοίωτο κόσμο

και να ζήσουμε τον επόμενο.

ΚΥΡΙΑ ΜΕΡΚΕΛ ΕΙΣΤΕ ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Κα Μέρκελ επισκέπτεσθε την χώρα των Ελλήνων την ίδια μέρα που οι συμπατριώτες σας βομβάρδιζαν ανηλεώς την Αθήνα το 1944 και με προφανή σκοπό να υποστηρίξετε την ατελέσφορη και καταστροφική για τον ελληνικό λαό πολιτικής σας, την οποία με τόση υποτέλεια που αγγίζει τα όρια της προδοσίας, εφαρμόζει η ντόπια εκπροσώπηση ενός θνήσκοντος πολιτικού συστήματος.

Κα Μέρκελ ξέρουμε ότι δεν αυταπατάσθε επισκεπτόμενη δήθεν μια ανεξάρτητη Ευρωπαϊκή Δημοκρατία, και αυτό εξοργίζει περισσότερο τον ελληνικό λαό στο σύνολό του.

Επειδή σ'αυτό ακριβώς το σημείο μπορεί να είστε πλημμελώς ενημερωμένη και μπορεί να αυταπατάσθε, μην υπολογίζετε, ούτε στο ελάχιστο, τα ποσοστά ψήφων των κομμάτων της εσωτερικής τροϊκανής διακυβέρνησης που έλαβαν στις πρόσφατες εκλογές της ψυχολογικής βίας και “νοθείας” μέσω της παραπληροφόρησης, στα οποία και σείς ασφαλώς είχατε άμεση εμπλοκή.

Την πολιτική σας μπλόφα περί εξόδου από την ευρωζώνη και άλλα τινά εκβιαστικά τα οποία το πολιτικό κατεστημένο τα κατάπιε μηρυκάζοντας τα προεκλογικά, δεν μπορούν πλέον να γίνουν πιστευτά ούτε από την μερίδα του ελληνικού λαού που υπέκυψε στην παραπληροφόρηση και τον ωμό εκβιασμό τότε.

Η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού σας θεωρεί ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ και για να μην έχετε ουδεμία αμφιβολία, πληροφορηθείτε την σημερινή απόφαση της Γ.Α.Δ.Α να απαγορεύσει κάθε συγκέντρωση και πορεία στο κέντρο της Αθήνας την ημέρα της επισκέψεώς σας στην Αθήνα.

Προς τι η απαγόρευση αυτή αν ο λαός στο πρόσωπό σας έβλεπε μια φίλη ή έστω και ένα πρόσωπο που με βάση το ελληνικό έθος θα έχαιρε της πατροπαράδοτης ελληνικής φιλοξενίας;

Κα Μέρκελ η επίσκεψή σας συνιστά ΠΡΟΚΛΗΣΗ προς έναν περήφανο πανάρχαιο λαό και ώς τέτοια αντιμετωπίζεται από την συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού.

Ο Ελληνικός λαός ζει με την Ελευθερία σαν οξυγόνο και στην Δημοκρατία σαν σε κοιτίδα, αξίες για τις οποίες έχει χύσει ποταμούς αιμάτων, στην πρόσφατη δε ιστορία υφιστάμενος τις θηριωδίες των ομοεθνών σας.

Προκαλείτε λοιπόν τον ελληνικό λαό διότι με εργαλείο τους αριθμούς και τα χρήματα, και την προδοτική συνενοχή της ντόπιας κομματοκρατίας ονειρεύεστε ένα γερμανικό προτεκτοράτο στον βράχο αυτό της Μεσογείου.

Προκαλείτε κα Μέρκελ τους Έλληνες γιατί ακόμα και στους αριθμούς και τους λογαριασμούς είστε

άδικη, ξεχνώντας τι οφείλουν οι συμπατριώτες σας από την εποχή της πρώτης κατοχής της Ελλάδας από τους πολιτισμένους πατεράδες σας.

Προκαλείτε κα Μέρκελ διότι υποθάλπετε υπόδικους σαν τον κο Χριστοφοράκο, γνήσιο γόνο συνεργάτη των κατοχικών γερμανικών στρατευμάτων της πρώτης γερμανικής κατοχής, για να τον επιβραβεύσετε για τις υπηρεσίες του και να προστατεύσετε τους επίορκους πολιτικούς της ελληνικής κομματοκρατίας ή ίσως και να τους πειθαναγκάζετε στην προδοτική υποταγή τους στο διηνεκές.

Προκαλείτε κα Μέρκελ διότι ενώ είστε η εκπρόσωπος του Δ' Ραϊχ (δικοί σας πανεπιστημιακοί έχουν αναφερθεί σ' αυτό με σαφήνεια ) και πειθήνιο όργανο των Γερμανών τραπεζιτών και γενικά του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού χύνετε κροκοδείλια δάκρυα για την γενοκτονία των Ελλήνων στην οποία είστε συναυτουργός και επισκέπτεστε την Ελλάδα για να εκφράσετε την συμπαράστασή σας.

Προκαλείτε κα Μέρκελ γιατί έρχεστε στην πιο κρίσιμη στιγμή, πριν από την νέα “δολοφονική ριπή μέτρων” να δώσετε σεις το παράγγελμα, υποστηρίζοντας και στηρίζοντας μια ανιστόρητη, ακραία ανθελληνική έως προδοσίας, συγκυβέρνηση, κομμάτων και αποκομμάτων.

Ευπρόσδεκτη κα Μέρκελ είστε μόνο από τους προσκυνημένους της Ελληνικής Κομματοκρατίας και όχι από τον αδούλωτο, ιστορικό λαό των Ελλήνων ο οποίος αύριο παρά τις απαγορεύσεις θα σας στείλει ηχηρά το μήνυμα: “ Κα Μέρκελ είστε ανεπιθύμητη στην Ελλάδα”.

ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΩ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ!!!

«Δεν θα σταματήσω με τίποτα! Τώρα ξεκινάμε καινούργια φάση», δήλωσε με νόημα ο Μίκης Θεοδωράκης. 
Δήλωση που έγινε στο περιθώριο των εγκαινίων της έκθεσης του διεθνούς φήμης Έλληνα αρχιτέκτονα και ζωγράφου Ευθύμη Βαρλάμη με θέμα «Άξιον Εστί - Μίκης Θεοδωράκης» για το μελλοντικό μουσείο «Μίκης Θεοδωράκης» που θα στεγαστεί στη Λαμία.

Ο Βαρλάμης συναντά τον Μίκη στην Λαμία

Σήμερα  πραγματοποιούνται τα εγκαίνια της έκθεσης «ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ Ο ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ» ’’Αυτός ο κόσμος ο μικρός ο μέγας’’ , στο υπό διαμόρφωση Α Κτίριο της Πανελλήνιας Έκθεσης Λαμίας.
Η Έκθεση αυτή αποτελεί το πρώτο βήμα για την δημιουργία στην περιοχή του Μουσείου «ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ», μια ιδέα του Ευθύμιου Βαρλάμη.

Ο διεθνούς φήμης Έλληνας αρχιτέκτονας και ζωγράφος Καθηγητής Ευθύμιος Βαρλάμης δημιούργησε μία μεγάλη εικαστική συλλογή όπου παρουσιάζει με ένα ιδιαίτερο τρόπο τη ζωή και το έργο του Μίκη Θεοδωράκη. Είναι ένα μοναδικό πολυθέαμα, μία νέα μορφή τέχνης, ένας συνδυασμός της ζωγραφικής με τη μουσική που δίνει την δυνατότητα σε κάθε άνθρωπο να νοιώσει τη μαγεία και τη δύναμη του έργου του μεγάλου μας συνθέτη.

Ο Καθηγητής Ευθύμιος Βαρλάμης με το έργο του αυτό τιμά τον μεγάλο Έλληνα Παγκόσμιο δημιουργό, τον Μίκη Θεοδωράκη που αφιέρωσε τη ζωή του στην αξιοπρέπεια του ανθρώπου, τον σύγχρονο Έλληνα της εποχής μας, μάρτυρα του 20ου αιώνα, που καταφέρνει να μεταφέρει με τη μουσική του, την αρμονία των συμπαντικών δυνάμεων στον τόπο μας, όπου ευδοκιμεί η ζωή και η ευτυχία της αγάπης. 

Η δημιουργική αυτή σχέση του Μίκη Θεοδωράκη με τον Ευθύμιο Βαρλάμη δίνει ένα μήνυμα ελπίδας από την Ελλάδα για όλο τον κόσμο γι’ αυτούς που αισθάνονται και σέβονται τη ζωή και τις αξίες της. 

Είναι η τέχνη που δυναμώνει την ελπίδα των καταπιεσμένων, είναι η τέχνη του μυστηρίου της αγάπης, είναι η τέχνη της ελπίδας σαν αντίδοτο στις σκοτεινές δυνάμεις που υποβιβάζουν τον άνθρωπο σε στατιστική μονάδα της χρηματικής βιομηχανίας, είναι η τέχνη ενάντια στην περιφρόνηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Η Έκθεση έχει τεθεί υπό την Αιγίδα της Βουλής των Ελλήνων, της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδος και της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδος.

Τα εγκαίνια της Έκθεσης θα πραγματοποιηθούν Σήμερα Παρασκευή 5 Οκτωβρίου 2012 ώρα 19.00 στην Πανελλήνια Έκθεση Λαμίας (Κτίριο Α΄) 

Διάρκεια Έκθεσης: ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ– ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2012  

ΚΟΜΜΑΤΟΚΡΑΤΙΑ, Ο ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

Γράφει ο Ιωάννης Αποστολόπουλος

Η παγκόσμια “κρίση” του χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού και κυρίως η ελληνική της παραλλαγή που συνιστά ευθεία επίθεση κατά του έθνους και του λαού αποκαλύπτει ένα καλά αποκρυπτόμενο “ένοχο μυστικό” της άρχουσας οικονομικής και πολιτικής ολιγαρχίας της Ελλάδας.
Το “μυστικό” δεν είναι άλλο από τον “θάνατο” της Δημοκρατίας με την ταυτόχρονη “γέννηση” του “Νεοελληνικού κράτους”. Πρόκειται για ένα “φόνο” που διέπραξε η ντόπια ολιγαρχία συμβολικά εναντίον του Καποδίστρια, ουσιαστικά εναντίον της Δημοκρατίας με την ηθική αυτουργία των “προστατών και συμμάχων” που εγκαθίδρυσαν το “ελληνικό προτεκτοράτο” για τους δικούς τους γεωστρατηγικούς και άλλους λόγους. 
Η Εθνική Παλιγγενεσία κερδήθηκε μετά από μια “αποτυχημένη” Εθνική Επανάσταση του γένους με την “βοήθεια” των Μεγάλων Δυνάμεων. Το τίμημα για την βοήθεια αυτή, ήταν η δημιουργία του Βαυαρικού προτεκτοράτου που μαζί με τους αγωνιστές της εθνικής επανάστασης “δολοφόνησε” και την Δημοκρατία. 
Το πολιτικό σύστημα που αντικατέστησε την Δημοκρατία ήταν η Κομματοκρατία με άλλοτε άλλες δόσεις “Μοναρχίας”. Με ρίζες βαθιές στο χρόνο, από τον προπερασμένο αιώνα, και όχι βέβαια στο πολιτικό έθος του Ελληνικού πολιτισμού, το πολιτικό σύστημα του νεότευκτου κατά τα δυτικά πρότυπα κράτους διαστρέφει την έννοια της Δημοκρατίας αυτοαποκαλούμενο “Ελληνική Δημοκρατία”. Η διαστροφή αυτή φτάνει στο έσχατο σημείο της όταν εκπρόσωποί της κομματοκρατίας, αναγάγουν τα κόμματά τους σε “Πυλώνες της Δημοκρατίας” τα οποία και υποχρεούται ο λαός να στηρίζει οικονομικά ακόμα και από το υστέρημά του! 

Όμως το πολιτικό σύστημα της χώρας δεν είναι Δημοκρατία, όπου ο Δήμος κρατεί, είναι υπεύθυνος και ελεύθερος να αποφασίζει. 
Στη Δημοκρατία ο λαός είναι το πολιτικό υποκείμενο το οποίο ελέγχει το πολιτικό σύστημα άμεσα. Στη Δημοκρατία το πολιτικό σύστημα όχι μόνο ελέγχεται άμεσα από τον Δήμο αλλά και υπάρχει χάριν αυτου,υπηρετεί το κοινό όφελος. 
Στη Δημοκρατία η εξουσία ασκείται άμεσα από τον λαό χωρίς “μεσάζοντες”. 
Φαντάζει γελοιότης και “ύβρις” η αναφορά σε Άμεση ή Πραγματική Δημοκρατία! Η Δημοκρατία ή υπάρχει ή δεν υπάρχει, τα επίθετα την αναιρούν ή κρύβουν, εξωραϊστικά καλλωπίζοντας, άλλα πολιτικά συστήματα τις πλείστες των περιπτώσεων αντιδημοκρατικά.

 Η Κομματοκρατία η ελληνική δεν είναι όμως ούτε και ένα “αντιπροσωπευτικό” πολιτικό σύστημα. Σ' ένα σύστημα αντιπροσώπευσης υπάρχει το δίπολο εντολέας-λαός και εντολοδόχος-πολιτικός. Η έννοια του εντολέα βασίζεται πρωτίστως στον συνεχή έλεγχο και κυρίως στην ανακλητότητα του εντολοδόχου ο οποίος με την σειρά του συνεχώς “αφουγκράζεται” τον εντολέα και συμμορφούται πλήρως στις πολιτικές του εντολές άλλως επικρέμαται η απώλεια της εντολής από τον λαό. 

Είναι σαφές ότι στην χώρα άρχει μια ιδιότυπη “Ολιγαρχική Κληρονομική Κομματοκρατία”. 
Το Κόμμα είναι ο μηχανισμός που ο “Ηγέτης-πρωθυπουργός”, πολλές φορές μάλιστα στην πρόσφατη ελληνική ιστορία “κληρονομικώ δικαίω”, χρησιμοποιεί γιά να αλώσει τον κρατικό μηχανισμό προς όφελος της ντόπιας ολιγαρχίας και των διεθνών της εντολέων. Το πολιτικό σύστημα δομείται από “κόμματα” , όχι εντολοδόχων της λαϊκής βούλησης αλλά “ληστρικών” ομάδων που ούτε στο εσωτερικό τους δεν έχουν δημοκρατία. Οι “αστείες” διαδικασίες εκλογής των “αρχηγών”, τουλάχιστον στα κόμματα εξουσίας, γίνονται το άλλοθι της “απολυταρχίας” του αρχηγού και μελλοντικού πρωθυπουργού ο οποίος μεταχειρίζεται το κόμμα του όπως και τον κρατικό μηχανισμό, σαν τσιφλίκι του!! Στο σύστημα της Ελληνικής κομματοκρατίας, εντολέας είναι η Βουλή και εντολοδόχος η Εκτελεστική εξουσία και ο Λαός, ο Δήμος είναι ο μεγάλος “Απών” το σχεδόν “τίποτε”. 
Στην “Ελληνική Δημοκρατία” ο λαός καλείται όποτε η κομματοκρατία επιλέξει, να “νομιμοποιήσει” τις αυθαιρεσίες, τις καταχρήσεις εξουσίας,την διασπάθιση δημόσιου χρήματος διά της ψήφου!! Δεν έχει φυσικά το δικαίωμα να αμφισβητήσει το σύνολο του πολιτικού συστήματος της κομματοκρατίας με την “Λευκή Ψήφο”. 
Ακόμα και το Σύνταγμα που η κομματοκρατία έχει θεσπίσει, καταστρατηγείται στην ίδια στην βασική του διάταξη της ισότητας της ψήφου!! Και δεν αναφέρομαι μόνο στην ισχύ της ψήφου ανάλογα με το κόμμα στο οποίο αυτή απευθύνεται αλλά κυρίως στην παντελή αδυναμία του λευκού. Τι θα συμβεί αν το 50% + 1 του εκλογικού σώματος ψηφίσει στις εκλογές λευκό; ΤΙΠΟΤΕ!!! 
Ο λαός δεν βούλεται, δεν είναι υπεύθυνος, δεν είναι το Πολιτικό Υποκείμενο ούτε το κέντρο και το ενδιαφέρον του πολιτικού συστήματος. Η “Ιδιωτική Κληρονομική Δημοκρατία” της Ελλάδας, ή άλλως “Ελληνική Κομματοκρατία” είναι ένα πλήρως αυτονομημένο σύστημα εξουσίας, με δικούς της κανόνες(της μαφίας), δικές της αναφορές(ντόπια ολιγαρχία και διεθνή αφεντικά της) με μόνο σκοπό της την με κάθε θυσία διαιώνισή της ακόμα και θυσία του ίδιου του λαού. Και είναι ακριβώς αυτή την “θυσία του λαού”, στην πλέον έσχατη και οδυνηρή κατάληξη, που βιώνουμε τα δύο τελευταία χρόνια. Δεν χρειάζονται τα εκατοντάδες αδιερεύνητα και κυρίως ατιμώρητα “σκάνδαλα” οικονομικά και άλλα, δεν χρειάζεται η απαρίθμηση των άπειρων περιπτώσεων νεποτισμού και ευνοιοκρατίας ακόμα και σ'αυτά τα έσχατα χρόνια της “οικονομικής κρίσης” ούτε καν τα “κροκοδείλια δάκρυα” του προέδρου της δημοκρατίας για να μας πείσουν ότι το πολιτικό σύστημα της Ελληνικής κομματοκρατίας είναι εγωιστικό, αυτονομημένο από τον λαό τον οποίο και θυσιάζει γιά να εξαγνίσει τα αδιέξοδά του! 
Ακόμα και σήμερα που η κομματοκρατία επιβάλλει στον λαό την εξαθλίωση και προσβάλλει το Έθνος των Ελλήνων υπακούοντας σε διεθνιστικά κελεύσματα, αυτή κρατά και αυξάνει τα οφέλη της με το ξεπούλημα της Δημόσιας περιουσίας. Οι μισθοί, τα προνόμια και η “δικαστική ασυλία” των πολιτικών δείχνει ακριβώς αυτή την αυτονομία της κομματοκρατίας και μάλιστα εναντίον του λαού, εις βάρος του δημόσιου συμφέροντος και του έθνους. Στους δύσκολους σημερινούς καιρούς που η χώρα έχει επιλεγεί ως μια φούσκα του χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού που πρέπει να σκάσει για να επανεκκινήσει το σύστημα, η κομματοκρατία της χώρας όχι μόνο δεν εργάζεται για το συμφέρον του λαού αλλά συνεργάζεται ξεδιάντροπα με τους διεθνείς τοκογλύφους-αφεντικά της ως πέμπτη φάλαγγα για την επίτευξη των στόχων της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης.
Η κομματοκρατία είναι ο υπ' αριθμόν ένα εχθρός του λαού και του έθνους και είναι καθήκον κάθε πατριώτη, κάθε λαϊκού πατριωτικού κινήματος να το αναδεικνύει και να αγωνίζεται για την Δημοκρατία. Η αντίθεση και η πάλη ενάντια στις “συμμορίες” που νέμονται την εξουσία ερήμην του λαού και εις βάρος του λαού πρέπει να είναι ολική και ανένδοτη, να ξεκινά από την επιβολή σεβασμού του υπάρχοντος συντάγματος στην πολιτική νομεκλατούρα, τον έλεγχο των Μ.Μ.Ε και να περνά μέσα από την θέσπιση νέου συντάγματος στο οποίο θα κατοχυρώνεται η Δημοκρατία και η Λαϊκή κυριαρχία.

Ο ΜΙΚΗΣ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

ΥΠΟΓΡΆΦΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΤΟ ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

ΥΠΟΓΡΆΦΟΥΜΕ ΟΛΟΙ το ψήφισμα που βγήκε πρίν από λίγο στην πλατεία ΣΥΝΑΓΜΑΤΟΣ

Ο πρώτος που υπέγραψε είναι ο Μίκης Θεοδωράκης.

ΨΗΦΙΣΜΑ

Eμείς, οι Έλληνες πολίτες που υπογράφουμε το παρόν ψήφισμα δηλώνουμε ότι:

1.
Η τρικομματική τροϊκανική κυβέρνηση (Ν.Δ-ΠΑ.ΣΟ.Κ-ΔΗ.ΜΑΡ) δεν νομιμοποιείται να
εκχωρήσει, ενοικιάσει, εκποιήσει, δεσμεύσει, παραχωρήσει, ιδιωτικοποιήσει, προσφέρει ως
εγγύηση ή επιβάλει οποιοδήποτε βάρος, οποιοδήποτε δημόσιο και εθνικό περιουσιακό στοιχείο,
επιχείρηση ή ενοχικό δικαίωμα ή δικαίωμα που απορρέει από διεθνείς συνθήκες και συμβάσεις.
Το ταμείο αξιοποίησης της Δημοσίας περιουσίας δεν δικαιούται να αποτελέσει το προπέτασμα
καπνού για τα σχέδια αυτά της κυβέρνησης. Η διοίκηση του ταμείου και η κυβέρνηση της

μειοψηφίας θα είναι υπόλογοι απέναντι στο Λαό.

2.
Ως Έλληνες πολίτες, και μόνοι ιδιοκτήτες του Δημόσιου Πλούτου της χώρας και των
δικαιωμάτων της που απορρέουν από διεθνείς συνθήκες και συμβάσεις, δεν παραχωρούμε σε
κανέναν τα εκ της συγκυριότητας μας επί του δημοσίου και εθνικού πλούτου απορρέοντα
δικαιώματα ούτε εξουσιοδοτούμε οποιονδήποτε να τα ασκήσει ανθ’ ημών και ειδικά σε αυτή την
περίοδο που η χώρα μας τελεί κάτω από το καθεστώς της Τρόικας και του ΔΝΤ. Θεωρούμε δε,
κάθε ενέργεια για την αγοραπωλησία, ενοικίαση, παραχώρηση, ιδιωτικοποίηση,
δέσμευση, «αξιοποίηση» ή παραχωρήσει ως εγγύηση ή επιβάλει οποιοδήποτε βάρος του
Δημόσιου Πλούτου ή άλλη ενέργεια ομοειδούς αποτελέσματος ΠΡΟΔΟΤΙΚΗ για το Λαό και το
έθνος. Όποια σχετική πράξη κι αν γίνει ή έχει γίνει θεωρούμε και καταγγέλλουμε ότι είναι άκυρη ως ανυπόστατη και μη γενόμενη.

3.
Ως Έλληνες πολίτες δεν παραχωρούμε σε κανέναν το δικαίωμα να πουλήσει, μεταβιβάσει,
ενοικιάσει, παραχωρήσει ως εγγύηση ή επιβάλει βάρος, τεμαχίσει σε μετοχές και τις μεταβιβάσει σε οποιονδήποτε, την δημόσια περιουσία αφαιρώντας έτσι τον εθνικό – δημόσιο χαρακτήρα της και στερώντας έτσι από όλο τον ελληνικό λαό την περιουσία του.

4.
Ως Έλληνες πολίτες προειδοποιούμε τον όποιο αγοραστή – ενοικιαστή ότι σε πρώτη
ευκαιρία που ο Λαός θα γίνει το Αφεντικό στη χώρα του, όλα όσα πουλήθηκαν, ή ενοικιάστηκαν,εκχωρήθηκαν, δεσμεύθηκαν, παραχωρήθηκαν με οποιονδήποτε τρόπο, ιδιωτικοποιήθηκαν,προσφέρθηκαν ως εγγύηση ή τους επιβλήθηκε οποιοδήποτε βάρος, θα ξαναγίνουν εθνική περιουσία, και επί ζημία των αντισυμβαλλομένων με την κυβέρνηση και το ταμείο αξιοποίησης της δημοσίας περιουσίας. Έτσι καλούμε τους τυχόν ενδιαφερομένους να μην έρθουν σε οποιαδήποτεσυμφωνία με κανέναν από αυτούς που φέρονται να μας εκπροσωπούν των οποίων τις πράξεις αυτές θεωρούμε ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΤΙΚΕΣ ενάντια στο Λαό και το Έθνος μας και τις καταγγέλλουμε από τώρα ως άκυρες και ανυπόστατες.

«Προσδοκώ τη σωτηρία της πατρίδας μου (…) Τη λύση μπορεί να τη δώσει μονάχα η δύναμη του Ενωμένου Λαού»

H Λαϊκή Ορχήστρα «Μίκης Θεοδωράκης» και οι Αθηναίοι, τη Δευτέρα 17 Σεπτεμβρίου στο Θέατρο Ελληνικών Χορών «Δόρα Στράτου» στον λόφο Φιλοπάππου, στέλνουν μήνυμα κοινωνικής ευαισθησίας απέναντι στη δοκιμασία που βιώνουν σήμερα οι συνάνθρωποί μας. Η είσοδος για το κοινό θα είναι ελεύθερη, ωστόσο το «εισιτήριο» θα είναι σακούλες με συσκευασμένα τρόφιμα μακράς διάρκειας για τα καθημερινά συσσίτια των άπορων και άστεγων συνανθρώπων μας.

Ο τρανός μουσικοσυνθέτης που έχει αγγίξει με τις μελωδίες του τις ψυχές των απανταχού Ελλήνων, Μίκης Θεοδωράκης, ξεκλέβει λίγο χρόνο από το βεβαρημένο πρόγραμμά του και μιλάει στην «Ε» για την τέχνη, τον πολιτισμό, την πολιτική, την Ελλάδα, τους Έλληνες αλλά και για τη «Σπίθα».

ΕΝΑ ΝΕΟ ΚΡΑΤΟΣ ΑΝΤΑΞΙΟ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Γράφει o Ιωάννης Αποστολόπουλος
Η πολυαναμενόμενη τελευταία απόφαση της Ε.Κ.Τ, κατά μερικούς προσωπική επιτυχία του προέδρου της Μάριο Ντράγκι και νίκη του Γαλλοβελγικού άξονα, προαποφασισμένη από την “Παγκόσμια Διακυβέρνηση” και υλοποίηση “συνταγής” της Goldman Sachs σύμφωνα με άλλους, είναι γεγονός.

Η αγορά ομολόγων από την Κεντρική Τράπεζα διάρκειας έως και τριών χρόνων είναι μιά σημαντική εξέλιξη που διασαφηνίζει προθέσεις της Νέας Τάξης και φωτίζει τον δρόμο που το Έθνος μας πρέπει να βαδίσει αφού σηκωθεί στα πόδια του.

Η επαναγορά ομολόγων από την Ε.Κ.Τ σημαίνει ότι το Παγκόσμιο Χρηματοπιστωτικό Σύστημα επανεπιβεβαιώνει την “υποστήριξη” του στο Ευρώ, δημιούργημα άλλωστε δικό του, στην προσπάθεια απόλυτου ελέγχου του παγκόσμιου πλούτου με τελικό σκοπό την επιβολή της Νέας Τάξης που προβλέπει άλλωστε και την εισαγωγή του Globo (παγκόσμιο ενιαίο νόμισμα).

Από εδώ και πέρα κάθε συζήτηση γιά Ευρώ ή Δραχμή στην Ελλάδα αλλά και κάθε συζήτηση για διάλυση της Ευρωζώνης σε παγκόσμιο επίπεδο μάλλον έρχεται σε δεύτερο πλάνο αν δεν αποκτά καθαρά ακαδημαϊκό χαρακτήρα.

Η Νέα Τάξη θέλει το Ευρώ και μάλλον αυτό θα επιβιώσει, τουλάχιστον μέχρι την παγκόσμια νομισματική ένωση που η μελλοντική Παγκόσμια Κυβέρνηση θα επιβάλλει.

Η ΣΠΙΘΑ ΣΤΗΝ Δ.Ε.Θ

Το Κ.Α.Π - Σπίθα συμμετείχε στις διαδηλώσεις που Κινήματα - Συνδικαλιστικές οργανώσεις και Κόμματα της αντιπολίτευσης είχαν οργανώσει στη Θεσσαλονίκη.
Στις μαζικότερες των τελευταίων ετών διαδηλώσεις διατρανώθηκε η απόφαση του Ελληνικού λαού να νην υποκύψει στην υποδούλωση στην τροϊκας, να μην δεχθεί το προδοτικό ξεπούλημα της χώρας αντί πινακίου φακής που το κομματικό κατεστημένο προωθεί με τους διεθνείς τοκογλύφους και να σταματήσει την εθνοκτονία των Ελλήνων από τους διεθνείς σκοτεινούς κύκλους εξουσίας.
Μέλη της Σπίθας Βέροιας συμμετείχαν μαζί με Σπιθίτες από την Βόρεια Ελλάδα και την Αθήνα στην οργνωθείσα απο την Κ.Ε του κινήματος εκδήλωση διαμαρτυρίας με την ευκαιρία της Δ.Ε.Θ

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ Κ.Ε. ΤΟΥ ΚΑΠ (1η Σεπτεμβρίου 2012)

Ι.ΝΕΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ - ΝΕΑ ΤΑΚΤΙΚΗ

Κύριος στόχος μας θα πρέπει να είναι η επιβίωση του Λαού μας μέσα στις συνθήκες της μεγάλης κρίσης που βιώνουμε σήμερα. Για τον σκοπό αυτόν οι Λαοί δημιουργούν οι ίδιοι τα αντισώματα που θα τους βοηθήσουν να σταθούν όρθιοι από κάθε άποψη: υλική, ψυχική, πνευματική.

Στην περίοδο της Εθνικής Αντίστασης η δημιουργία της Οργάνωσης «Εθνική Αλληλεγγύη» μάς έσωσε από την πείνα. Επίσης το ΕΑΜ, ο ΕΔΕΣ και άλλες αντιστασιακές οργανώσεις βοήθησαν να υψωθεί το ηθικό του Λαού, ώστε να αισθάνεται σαν ελεύθερος πολιορκημένος και όχι ραγιάς…

Που βρίσκεται το πρόβλημα της Ελλάδας Τα αίτια της κρίσης και ο φαύλος κύκλος. Με δυο λόγια, όχι πολλά.

Στην Ελλάδα, συμπολίτευση και αντιπολίτευση αναλώνονται στο πρόβλημα της οικονομίας. Μνημονιακοί και αντιμνημονιακοί κονταροχτυπιούνται πάνω σε θέματα οικονομίας, ανάγοντας τα αιτία της κρίσης σε οικονομικούς παράγοντες και μόνο.

Αυτή η ανάλυση ανταποκρίνεται στο μοντέλο ανάλυσης της κοινωνίας, έτσι όπως το είχε διατυπώσει ο Μαρξ και ο Ένγκελς κατά τον 19 αιώνα. Παραμένει έως σήμερα αναλλοίωτο.

Ο Μαρξ λοιπόν υποστηρίζει ότι η οικονομική δομή αποτελεί τη βάση της κοινωνίας. Η πολιτική και η συνείδηση του ανθρώπου προέρχονται από τον τρόπο παραγωγής και αποτελούν την υπερδομή.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΑ ΜΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - ΟΙ ΑΜΕΣΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΔΙΛΗΜΜΑ - του Γιώργου Κασιμάτη

Μόλις ένας μήνας πέρασε από τις εκλογές και ο ελληνικός λαός βλέπει ήδη με θλίψη να συνεχίζονται 'λες και δεν έγιναν εκλογές- δύο πραγματικότητες που δείχνουν πόσο χαμηλό είναι το επίπεδο διακυβέρνησης της χώρας: η μια είναι η πλήρης απουσία κάθε προγράμματος αντιμετώπισης της κρίσης και η πλήρης εγκατάλειψη των προεκλογικών εξαγγελιών, η άλλη ειναι η σταθερή συνέχιση της ποδηγέτησης του ελληνικού λαού από το Μεγάλο Δουκάτο με τους έλληνες τσάτσους του προς τον πιο βαθύ γκρεμό που υπάρχει: προς μια έξοδο από το ευρώ με ελεγχόμενη από τους δανειστές πτώχευση.

Οι προγραμματικές δηλώσεις των τριών κομμάτων που κυβερνούν τη χώρα δείχνουν καθαρά και ξάστερα: (α) καμιά πρόθεση αναδιαπραγμάτευσης των επονείδιστων δανειακών συμβάσεων (των «Μνημονίων»), (β) κανένα πρόγραμμα οικονομικής ανάπτυξης (δεν μιλάμε για ποιοτική κοινωνική ανάπτυξη, γιατί ο όρος είναι άγνωστος από πολλά χρόνια) και (γ) καμιά πρόθεση, καμιά γνώση και κανένα σχέδιο για την περίφημη αναδιάρθρωση και αναδιοργάνωση του διαλυμένου κρατικού μηχανισμού. Ένα πρόγραμμα μονάχα υπάρχει σίγουρο -αυτό που υπήρχε εξαρχής: η εκποίηση των δεκάδων χιλιάδων μονάδων της δημόσιας περιουσίας και των πηγών του δημόσιου πλούτου. Το πιο απλό και το πιο εύκολο για μια ανίκανη κυβέρνηση, το πιο κερδοφόρο για τη βουλιμία του δανειστή και το πιο επιζήμιο για το φτωχό οφειλέτη. Το πρόγραμμα αυτό, που ήδη εκτελείται, δεν είναι, βέβαια, πρόγραμμα ανάπτυξης ή ανάκαμψης, αλλά καταστροφής της χώρας.
Εν όψει αυτής της κατάστασης, θα ήθελα να επισημάνω δύο τεράστιους κινδύνους που έχουν ήδη δρομολογηθεί και απειλούν για πολλές γενιές την υπόσταση της Ελλάδας:
1ος κίνδυνος: Η απώλεια της δημόσιας περιουσίας και των πηγών του εθνικού πλούτου. Όπως επανειλημμένα έχομε καταγγείλει, με τη δανειακή σύμβαση της 10ης Μαΐου 2010 έχει δεσμευτεί το σύνολο της δημόσιας περιουσίας υπέρ των δανειστών, η δε ελληνική κυβέρνηση έχει παραιτηθεί από κάθε δικαίωμα να αρνηθεί τη μεταβίβαση κρατικού περιουσιακού στοιχείου που έχει ζωτική σημασία για την κυριαρχία και την επιβίωση της χώρας μας (άρθρα 4 και 17 §5 της Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης), καθώς και από την προστασία που μας παρέχουν το διεθνές δίκαιο και το δίκαιο της ΕΕ (με την υπαγωγή μας στο αγγλικό δίκαιο, άρθρο 14).Οι ίδιες δεσμεύσεις έγιναν δεκτές και με το Μνημόνιο Β΄ [άρθρα 5 (1) (2), 15 (1) (2) (3) (4)]. Το Μνημόνιο Β΄ περιλαμβάνει, μάλιστα, και ρητό όρο (με το Μνημόνιο Α΄ απαγορευόταν έμμεσα) που απαγορεύει στην Ελλάδα, από τώρα και στο μέλλον, να δεσμευτεί η ίδια και να δεσμεύσει τα περιουσιακά της στοιχεία απέναντι σε τρίτα πρόσωπα και κράτη! (Πλήρης κατάλυση της κυριαρχίας κράτους).
Η υλοποίηση αυτής της πρωτοφανούς δέσμευσης και ο τρόπος εκποίησης της δημόσιας περιουσίας έχει θεσμοθετηθεί από τη Βουλή των Ελλήνων με τον επίσης πρωτοφανή στη σύγχρονη ιστορία των κρατών νόμο υποτέλειας (τον «Εφαρμοστικό» ν. 3986/1.7.2011). Υπενθυμίζω σε σκίτσο τις ρυθμίσεις του νόμου αυτού που ίδρυσε τη διαβόητη Εταιρεία-Ταμείο για την εκποίηση:
Κάθε εταιρεία της υπόδειξης ή της εμπιστοσύνης των δανειστών θα επιλέγει το περιουσιακό στοιχείο που θέλει να πάρει για εκμετάλλευση - το περιουσιακό στοιχείο θα μεταβιβάζεται αμέσως στο «Ταμείο», χωρίς δικαίωμα επιστροφής - το «Ταμείο» με ειδικό συμβούλιο θα εκτιμά (χωρίς διαφάνεια) της αξία του περιουσιακού στοιχείου - σ' αυτή την τιμή, χωρίς διεθνή διαγωνισμό, θα μεταβιβάζεται αφορολόγητα και ατελώς στην εταιρεία επιλογής των δανειστών - η μεταβίβαση θα είναι οριστική (πώληση) ή μακροχρόνια (συνήθως 70-99 έτη) για εκμετάλλευση - όλα τα (τεράστια) έξοδα λειτουργίας του Ταμείου και διαχείρισης του περιουσιακού στοιχείου που μεταβιβάζεται κάθε φορά βαρύνουν το ελληνικό κράτος - τα ποσά των εσόδων θα κατατίθενται στο «Ταμείο» από την εταιρεία εκμετάλλευσης ή αγοράς, τα οποία σε προθεσμία ολίγων ημερών (10 ημερών!) θα τα μεταβιβάζει υποχρεωτικά στους δανειστές, χωρίς να επιτρέπεται να εισέλθει ούτε ένα ευρώ στο ταμείο του ελληνικού κράτους. Η εικόνα είναι σαφής ... Η «ιδιώτικοποίηση» των 80.000 περιουσιακών στοιχείων του κράτους (που ανέφερε κυριακάτικη εφημερίδα) και πολλών άλλων που δεν αποκαλύπτονται, καθώς και οι πραγματικοί στόχοι των δραστηριοτήτων της Ομάδας Ράιχενμπαχ εντάσσονται σ' αυτό το σύστημα «αξιοποίησης» της ελληνικής δημόσιας περιουσίας.
2ος Κίνδυνος: Η επιβολή ελεγχόμενης (από τους δανειστές) χρεοκοπίας. Έχομε ξαναγράψει ότι η ελεγχόμενη από τους δανειστές χρεοκοπία είναι πολύ χειρότερη από την ανεξέλεγκτη πλήρη χρεοκοπία και η χείριστη από όλες τις λύσεις. Γιατί; Για τους εξής λόγους: Διότι στην ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, μπαίνοντας η χώρα σε κατάσταση ανάγκης, η παρούσα γενιά υφίσταται, αναμφίβολα, μεγάλες οικονομικές θυσίες (όπως, για παράδειγμα στη δεκαετία του 1950), αλλά: η χώρα δε χάνει την κυριαρχία της, δε χάνει τη δημόσια περιουσία της και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της, απελευθερώνεται νόμιμα από τα δεσμά των δανειακών της υποχρεώσεων, αποδεσμεύεται από την απαγόρευση να ασκεί πολιτική προστασίας της οικονομίας της και δεν υποθηκεύονται οι επόμενες γενιές. Μπορεί μόνη της η Ελλάδα, με τα πλεονεκτήματα μιας πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής, να ανακάμψει.
Αντίθετα, στην ελεγχόμενη από τους δανειστές χρεοκοπία, στην οποία μας οδηγούν η ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική της ΕΕ με ηγέτη τη Κα Μέρκελ και η συγκυβέρνηση των τριών κομμάτων, σημαίνει τα έξης:

• Έξοδο από το ευρώ. Επειδή δεν μπορούν να το κάμουν θεσμικά, ούτε είναι εύκολη η άσκηση πολιτικής και οικονομικής βίας, θα εξασφαλίσουν τη συναίνεση της κυβέρνησης, ώστε να βγει η Ελλάδα... «με τη θέλησή της».
• Ελεγχόμενη ισοτιμία δραχμής, ώστε : ο ελληνικός λαός να χάσει μεγάλο μέρος των χρημάτων του, οι δανειστές να διασφαλίσουν τα δάνεια και τη δημόσια περιουσία της Ελλάδας και να συνεχιστεί η ύφεση στο διηνεκές σκληρότερη, για να μας ελέγχουν.
• Εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, με τις ρυθμίσεις που περιγράψαμε πιο πάνω, για πολλές γενιές.
• Τον πλήρη αφελληνισμό της ελληνικής οικονομίας με τη μεταβίβασή του ελέγχου της στο πολυεθνικό επίπεδο
• Τη φυγή ή την υποδούλωση του ανθρώπινου δυναμικού των επόμενων γενιών.

Για να αποφευχθούν και οι δύο παραπάνω καταστροφικοί για την Ελλάδα κίνδυνοι, καθώς και η πλήρης και ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, μια μόνο σωστή και σύμφωνη με το διεθνές δίκαιο λύση υπάρχει: η κήρυξη της χώρας σε κατάσταση οικονομικής ανάγκης, η οποία θα συνοδεύεται: (α) με στάση πληρωμών (με την έννοια της αναστολής), (β) με εφαρμογή από την κυβέρνηση της χώρας των νόμιμων μέτρων που επιβάλλει η κατάσταση οικονομικής ανάγκης (π.χ. προστασία ελληνικής παραγωγής και καταναλωτή) και (γ) με επαναδιαπραγμάτευση των δανειακών συμβάσεων και επαναφορά τους στη διεθνή και ευρωπαϊκή νομιμότητα τόσο ως προς το ύψος του ποσού των δανείων (στο ύψος του μη «επαχθούς χρέους), όσο και ως προς τη νομιμότητα των όρων δανεισμού.
Εάν οι δανειστές αρνούνται αυτή τη διαπραγμάτευση, τότε μένει ως λύση: η επίσης σύμφωνη με το διεθνές δίκαιο μονομερής καταγγελία των ούτως ή άλλως παράνομων και ανίσχυρων- δανειακών συμβάσεων (των λεγόμενων «Μνημονίων»). Η λύση αυτή απαιτεί, ασφαλώς, πολιτική βούληση και αποφασιστικότητα άσκησης πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής και, προ παντός, ικανή και ισχυρή πολιτική ηγεσία.
Προτείνονται διάφορες λύσεις μείωσης του χρέους και οικονομικής πολιτικής. Πολλές από αυτές είναι σωστές. Για την Ελλάδα, όμως, με το διαλυμένο κράτος, την κατεστραμμένη οικονομία και την κατάσταση της πολιτικής της υποτέλειας, αποτελούν ημίμετρα. Αυτό που δεν ακούγεται καθόλου με το όνομά του είναι η διαπραγμάτευση με κατάργηση των τριών όρων που καταλύουν τη κυριαρχία του κράτους: (α) της ολοκληρωτικής δέσμευσης της δημόσιας περιουσίας και της εξωτερικής οικονομικής πολιτικής, (β) της παραίτησης από τα δικαιώματα της εθνικής κυριαρχίας και (γ) της υπαγωγής μας στο αγγλικό δίκαιο που σημαίνει: αντίστοιχη παραίτηση από την προστασία του διεθνούς δικαίου. Οι όροι αυτοί, αν και ανίσχυροι, εφαρμόζονται καθημερινά από τους δανειστές μας και κυρίως από την κυβέρνηση μας. Αν δε καταργηθούν και στις συμβάσεις και στην πράξη, κάθε υπόσχεση για αναδιαπραγμάτευση είναι απάτη.
Πρέπει να συνειδητοποιήσομε ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα σημείο όπου δεν έχει να διαλέξει μεταξύ άμεσης οικονομικής ανάκαμψης και πτώχευσης. Έχει να διαλέξει μεταξύ δύο δρόμων που της δείχνει η Ιστορία: το δρόμο μεγάλων θυσιών της παρούσας γενιάς, αλλά με διάσωση των επόμενων γενιών και της κυριαρχίας της και το δρόμο της καταστροφής και της υποτέλειας με θυσία και της παρούσας και των επόμενων γενιών. Η Ιστορία επιβάλλει τον πρώτο δρόμο. Οι Έλληνες πρέπει να διαλέξουν.
Όλοι βλέπομε πως το Μεγάλο Τσελιγκάτο, με τη σκληρή γκλίτσα του βοσκού του και με τις κραυγές τρόμου των άγριων τσοπανόσκυλών του, μας ποδηγετεί। Τον εξευτελισμό του κοπαδιού τον ζούμε καθημερινά. Την ασφυξία του μαντριού τη νιώθουμε όλοι οι Έλληνες. Η ασφυξία γίνεται αποπνιχτική, γιατί, δυστυχώς για τη δημοκρατία, τα ΜΜΕ στρατεύθηκαν ως τσοπανόσκυλα στις γραμμές του Τσελιγκάτου. Θα πρέπει, όμως, να πάψομε να ακούμε τις κραυγές τους και να πιστέψομε ότι μπορούμε να πηδήξομε την μάντρα. Και, όπως όλοι οι λαοί πάντοτε, σίγουρα μπορούμε!

Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στη εφημερίδα Το Παρόν της Κυριακής, 22.7.12